ตอนที่ 1: คำศัพท์ในตัวอักษรที่หลายๆ คนอาจลืมไปแล้ว ...
เนื่องจากในปัจจุบัน คนรุ่นอายุบรรลุนิติภาวะ น้อยคนนัก ที่จะท่อง ก. ไก่ - ฮ. นกฮูก ได้ ...
และหลายๆ คนจำไม่ได้ ว่าบางตัว มันมีคำศัพท์ประจำตัวอักษรว่าอะไร เราจึงมาแถลงไข ตัวอักษรคำแปลกๆ ให้ฟัง ~~
เริ่มด้วย
1. ฌ เฌอ
หรือที่หลายๆ คนเรียก "ชอ กระเชอ"
คำนี้ไม่ยาก คำว่าเฌอ แปลว่าป่าไม้นั่นเองค๊าบ ส่วนมาก จะใช้เล่นคำ เวลาแต่งกลอน เช่น
"เดินผ่านป่าฝ่าเฌอเจอเสือสิงห์ ฝูงกระทิงลิงช้างกวางกระสา"
2. ฎ ชฎา
อ่านว่า "ดอ ชะดา"
ชฎา เป็นเครื่องสวมศีรษะ ประดิษฐ์ด้วยทองหรือเงิน ประดับด้วยอัญมณีดอกไม้ต่างๆ ค๊าบ เดี๋ยวนี้ก็จะเห็นตอนเล่นนาฏศิลป์ โขน ยักษ์และลิง จะใส่หัวโขน ส่วนมนุษย์จะใส่ชฎา ค๊าบ~
"พระเอกสวมชฎาตาละลิ่ว เดินแพรวพริ้วหลิ่วตาขาไสว"
3. ฏ ปฏัก
อ่านว่า "ตอ ปะตัก"
ปฏัก เป็นชื่อเรียกหอกในสมัยโบราณคร๊าบ เป็นหอกโลหะประดับด้วยเงินทอง ถ้าจะจำกัดความเป็นภาษาอังกฤษ ก็คือ Harpoon , Spear ค๊าบ~
4. ฑ มณโฑ
อ่านว่า "ทอ มนโท หรือ ทอ นางมนโท"
มาจากชื่อของ นางมณโฑ มเหสีทศกัณฐ์ ในรามเกียรติ์คร๊าบ ~ นางมณโฑเป็นผู้ที่เตือนทศกัณฐ์ มิให้ลุ่มหลงในนางสีดาแต่ตอนแรก แต่ทศกัณฐ์ดันไปเชื่อคำ นางสำมนักขา ที่เป็นน้องตนเอง จึงทำให้เกิดเรื่องราวของรามเกียรติ์มาได้~
"โอมณโฑโอ่งามนามวิจิตร รูปนิมิตเนตรล้ำงามราศี"
5. ภ สำเภา
อ่านว่า "พอ สำเพา"
มาจาก เรือสำเภา นั่นเอง เรือสำเภาเป็นเรือที่ใช้ในการขนส่งสินค้าชนิดนึงคับผม ประเทศไทยในอดีต ติดต่อการค้ากับจีน ก็จะบรรทุกสินค้าใส่เรือสำเภาส่งไปขายในจีนแหละค๊าบ ~ เกร็ดเล็กน้อย คือ พอบรรทุกสินค้าไปหมดลำ ส่งถ่ายไปจีน เรือก้อจะเบาโหวงเหวงช่ายป่ะ ไทยเราก็เลยซื้อหุ่นดินจากจีนมา ใส่ไว้ใต้ท้องเรือ บรรทุกเพื่อให้เรือหนัก หุ่นพวกนี้ปั้นมา พอไม่โดนแดด มันก้อเสื่อมกร่อนไป ทำให้คนไทยเรียกว่า "หุ่นอับเฉา" จร้า
"เรือสำเภาล่องอ่าวใบขาวเด่น ดูยามเย็นเป็นสีนทีสวย"
6. ฬ จุฬา
อ่านว่า "ลอ จุลา"
จุฬา เป็นชื่อของว่าวไทย คร๊าบ ว่าวไทยมีสองประเภท คือ ว่าวจุฬา กับว่าวปักเป้า นั่นเอง เป็นกีฬาที่จัดว่านิยมเหมือนกันในสมัยอดีตจ้า ~
"ชื่อจุฬามาตราบจนปักเป้า นั้นเป็นว่าวของไทยในก่อนแก่"
หมดแล้ว คิดว่าคงได้รับความรู้มิมากก้อน้อย ลัลล๊า
